Groene daken

Wat zijn groene daken?

Groene daken vinden we zowel hoog in de lucht op wolkenkrabbers als laag bij de grond, bijvoorbeeld als begroeide daken van ondergrondse parkeergarages. Dakgroen is een omschrijving voor planten die zijn afgesneden van het grondwater. Aangezien planten wel water nodig hebben om te groeien, is er voor dakgroen dus externe watervoorziening nodig. Daarnaast wordt dakgroen aangeplant op zogenaamde substraten, kunstmatige voedingslagen waar de planten uit kunnen putten. De dikte van een substraat varieert, afhankelijk van het soort groendak, van 2 tot 50 cm.

Groene daken zijn er in alle soorten en maten. We onderscheiden intensieve, extensieve en semi-intensieve groendaken. Een intensief dak is in feite een andere benaming voor een daktuin. Op intensieve groendaken vind je alles wat je in ‘gewone’ tuinen ook aantreft: planten, bomen, paden en zelfs terrassen. Begrijpelijkerwijs kan een intensief groendak een zware belasting voor het onderliggende gebouw zijn en een aangepaste en is een dragende dakstructuur dan ook noodzakelijk. Het onderhoudsniveau van een intensief groendak is gelijk aan dat van een reguliere tuin.

Extensieve groendaken zijn juist vrijwel onderhoudsvrij. De begroeiing bestaat veelal uit mos- en sedumplantjes en is niet geschikt om op te lopen. Sedum – een soort vetplantje- is bij uitstek geschikt voor gebruik op groendaken, omdat het zelf regenwater vast kan houden en kan gebruiken tijdens drogere perioden.

Semi-intensieve groendaken zitten tussen de intensieve en de extensieve variant in. Net als bij een extensief dak hoeft er weinig onderhoud te worden gepleegd, terwijl er wel een ruimere keuze aan vaste planten aangeplant kan worden. Denk aan bodembedekkers en siergrassen. Deze planten hebben een minder dikke bodem nodig dan planten op een intensief dak, waardoor het gewicht aanzienlijk later ligt dan dat van een intensief groendak.

Delen op: